Kerbela’da İmam Hüseyin (a.s) ailesi ile vedalaşırken kızı Sakine selamullahi aleyha’nın bir köşede ağladığını görünce ona bu şiirle nasihatte bulunduğu tarihte geçmiştir.
Benden sonra ey Sakine, bilesin ki
Uzunca ağlayacaksın, ölümümle birlikte
Hasret gözyaşları döküp de kalbimi yakma
Ruhum bedenimde olduğu sürece
Ama öldürülecek olursam, kuşkusuz sen
Ey kadınların seçkini, bana ağlamaya en layık olansın
———————————————————
[1]- A’yanu’ş-Şia, Muhsin Emin, c.7, s.274; Vefayat-i A’yan, İbn Hallikan, c.1, s.297.
