Münacat-ı Şabaniye
(Şaban Ayının Duası)
Allah’ım!
Hacetimi reddetme; dileğimi boşa çıkarma, lütuf ve kereminden ümidimi kesme.
Allah’ım!
Eğer aşağılığımı isteseydin, beni hidayet etmezdin; eğer rezil olmamı irade etseydin, beni kurtarmazdın.
Allah’ım!
Senden isteyerek ömrümü tükettiğim ihtiyacımı reddedeceğini hiç sanmıyorum.
Allah’ım!
Hamd sanadır daima, ezelden ebede kadar; artar eksilmez; sevdiğin ve razı olduğun gibi.
Allah’ım!
EÄŸer suçumdan ötürü beni alıkorsan, affına, günahlarımdan ötürü alıkorsan, maÄŸfiretine sarılırım. EÄŸer beni ateÅŸe atarsan, “Seni seviyorum!” diye haykırırım ateÅŸ ehline.
Allah’ım!
Eğer amelim, sana itaatin yanında küçükse, sana olan ümidin yanında şüphesiz arzum büyüktür.
Allah’ım!
Nasıl ayrılayım huzurundan mahrum ve nasipsiz? Oysaki lütfünle bağışlanmış ve kurtulmuş olarak geri döndürmeni güzelce ummaktayım.
Allah’ım!
Ömrümü gaflet pisliğinde tükettim, gençliğimi de senden uzak kalma sarhoşluğuyla geçirdim.
Allah’ım!
Verdiğin nimetle mağrur olduğum ve gazabına doğru gittiğim günlerde gaflet uykusundan uyanamadım.
Allah’ım!
Ben senin kulunum ve kulunun oğluyum, huzurunda durmuş ve kereminle sana tevessül etmiş bulunuyorum.
Allah’ım!
Kulun olarak huzurunda, hayâmın azlığından yaptığım kötü amellerimden sıyrılarak sana yöneliyor ve senden af talep ediyorum; çünkü af, senin kerem ve lütfunun özelliğidir.
Allah’ım!
Beni muhabbetin için uyarmadan önce, sana isyan etmekten beni alıkoyacak bir gücüm yoktu. (Muhabbet ışığın kalbimde yandıktan sonra ise) nasıl olmamı istediysen öyle oldum; beni kerem ve lütfuna dâhil ettiğinden ve kalbimi senden gaflet etme kirlerinden temizlediğin için sana şükrediyorum.
Allah’ım!
Bana çağırdığında seni icabet eden ve yardımını istediÄŸinde sana itaat eden kimse gibi bak. …
