Caferi Âlimler Birliği (Câbir) olarak Hz. Celal Ebul Fazl Abbas’ın (a.s) mübarek doğum günü münasebetiyle tüm insanlığa, mustazaflara ve özellikle de müminlere tebriklerimizi arz ederiz.
Hz. Celal Ebul Fazl Abbas’ın doÄŸumu
Hicri Kameri 4 Åžaban 26. senesinde Hz. Ali (as) evladının doÄŸum haberi ile oÄŸlunu kucaklamak için büyük sevinçle ona gitti. BebeÄŸi kucaklayınca yüzünün ay parçası gibi parladığını fark etti. Hz. Ali’nin (as) melekuti Allah Ekber diyen sesi bebeÄŸin kulağında çınladı ve Abbas adını bebeÄŸe uygun gördü. Emir’ul Müminin eÅŸine baktı, Hz. Zehra (sa)’ın vefatı ardından kardeÅŸi Akil’den, kendisi için soylu ve cesur ailelerden bir eÅŸ önermesini istediÄŸi günleri hatırladı. Akil Arap kabilelerini iyi tanıyordu, bu yüzden Golabiye kabilesinden Fatıma’yı Ali için uygun gördü.
Saygın ve soylu aileden ve dindar olan bu hanım daha sonra Ummul Benin olarak lakaplandırıldı. Hz. Ali (as) ve Ummul Benin’in evlatlarının her biri kemal ve cesaret örneÄŸi olarak tanınıyorlardı, fakat Hz. Abbas (as) onların en öne çıkanıydı.
Nakledilen rivayetlerde Hz. Abbas’ın (as) güzel siması o hazreti ‘ Beni HaÅŸim Kameri ‘
(Beni HaÅŸim kabilesinin ayı) olarak çaÄŸrılmasına sebep oldu. Uzun selvi boylu olması her kes tarafından biliniyordu. Çehresinden ihlas, Allah’a kulluk ve faziletin yüceliÄŸi okunuyordu. Hz. Abbas’ın (as) deÄŸerli babası Hz. Ali (as) ile beraber geçirdiÄŸi 14 yıl, kendisine hayatın çeÅŸitli kademelerinde ve ÅŸartlarında o hazretin yüce marifet ve bilgisinden yararlanma imkanını saÄŸladı. Ayrıca büyük kardeÅŸleri imam Hasan (as) ve imam Hüseyin (as) ile hayatın engebeli ve zor yıllarında birlikte hareket etmesi Abbas’ın (as) manevi ÅŸahsiyet ve faziletlerinin geliÅŸmesinde son derece etkili oldu.
Hz. Ali’nin (as) , ‘ Babaların oÄŸullarına bırakacakları en deÄŸerli miras kemal ve edeptir.’ Diyen naÄŸmeli sesi her zaman Hz. Abbas’ın kulaklarında çınlıyordu. Bu yüzden baba mektebinde en yüce deÄŸerleri öğrenerek kemale erdi.
Abbas (as) hayatında her zaman büyük ve yüce deÄŸerlere ulaÅŸmayı hedefledi ve sadece Allah’ın rızasını saÄŸlamak için yaÅŸadı.
Hz. Ali’nin, ‘”Senin en iyi sahaben seni ahirete gönül baÄŸlamanı saÄŸlayan, dünyada takvaya zorlayan ve Allah’ın emrini yerine getirmende sana yardım edendir.” sözünü hep dikkate alır ve kendine hayat dersi olarak kabul ederdi.
Hz. Abbas (as) Ä°slam peygamberi Hz. Muhammed (sav)in deÄŸerli Ehl-i Beytinin kemalatından ilham alarak ilmin en yüksek seviyelerine ulaÅŸmayı baÅŸardı. Nitekim Ä°mam Cafer Sadık (as) bu hususa temasla şöyle buyuruyor: “Amcamız Abbas güçlü iman ve derin bakış açısına sahipti.” Tarihin de tanıklık ettiÄŸi gibi Müslümanlar ilmi sorunlarını çözmek için çoÄŸu kez o hazrete baÅŸvuruyorlardı.
Hz. Abbas, Ebulfazl olarak da tanınıyor. O hazretin en bariz özelliÄŸi fedakarlığı ve vefakarlığıydı. Vefakarlık ve vefadar olmak insan ruhunun geliÅŸmesi ve tealaya ulaÅŸmasının göstergesidir. O hazret bu özellikte her kesten daha üstündü. Hz. Ebulfazl’ın (as) Ä°slam’a olan baÄŸlılığı ve vefadarlığı, Ä°slamın Emevi hanedanı tarafından tahrif edilme ve yok olma tehlikesine düştüğünde, Ä°slam’ı bu durumdan kurtarmak ve kendi dini vazifesini yerine getirmek için kıyam eden deÄŸerli kardeÅŸi ve Cennet gençlerinin efendisi Hz. Hüseyin (as) ile birlikte kanlı Kerbela savaÅŸ meydanında Ä°slam yolunda yiÄŸitçe savaÅŸarak kendi hayatını bu uÄŸurda feda etmek pahasına Allah dini ve hükümlerinin yok olmasını engellemeyi baÅŸardı.
Hz. Ebulfazl’ın (as) yaÅŸamındaki bariz özelliklerinden belki de en önemlisi, Hz. Ä°mam Hüseyin’e (as) olan aşırı sevgi ve baÄŸlılığıydı.
Ä°mam Hüseyin’de (as) karşılıklı olarak kardeÅŸini sever, saygı duyardı. Bu duygunun en bariz ÅŸekilde tecelli ettiÄŸi yer Kerbela savaÅŸ meydanıydı. Hz Abbas (as) Ä°mam Hüseyin’in (as) bayraktarıydı. O hazret iman, sabır ve cesareti sayesinde zorluklara göğüs gererdi. Düşmanları onun heybeti karşısında titrerken, savunmasız kadın ve çocuklar onun varlığından huzur bulurdu. Hakikat, adalet ve Allah’ın dinini savunmaktan baÅŸka hedefi olmayan bu yüce ÅŸahsiyet gönlünü Allah’a sevgi ile süslerken güç ve iktidar olma sevdasını kalbinden tamamen silip attı.
Hz. Abbas, tepeden tırnağa silahlarla kuşanmış düşman ordusuna hitaben kendi hedef ve ülküleri hakkında şöyle diyordu:
“Allah’ı arayan kalbim ölüm korkusuyla sarsılmaz. Ne yazık; biraz düşünüp benim soyuma dikkat etseydiniz, teslim olmamı beklemezdiniz. Ben Ali’nin oÄŸluyum ve bilin ki Allah’a tevekkül eden yürek ölümden korkmaz.”
Hz. Abbas’ın (as) Kerbela’da sergilediÄŸi cesaret ve yiÄŸitlik tarih belleÄŸinden asla silinmez. Kasvetli düşman acımasızca suyu Ä°mam Hüseyin (as) ve Ehl-i Beyt’inden kesince, Ebulfazl tek başına düşman ordusuna saldırıp onların saflarını yararak yiÄŸitçe Fırat nehrine ulaÅŸmayı baÅŸarmıştı. Susuzluktan takati kesilen Ebulfazl (as), Ä°mam Hüseyin (as) ve Ehl-i Beyt’ini susuzluktan acı çekerken tek bir yudum su bile içmeden, su testisini suyla doldurdu. Fakat doldurduÄŸu suyu düşman askerlerinin kasaveti ve acımasızlığı sonucu Ä°mam Hüseyin (as) ve Ehl-i Beyt’ine ulaÅŸtıramadı. Ebulfazl bu yolda ÅŸehit olarak cesaret ve fedakarlığın en güzel örneklerini sergiledi. Ä°mam Seccad (as) Hz. Ebulfazl’ın (as) konumu hakkında şöyle buyurmaktadır: “Amcam Abbas’ın ahretteki konumu tüm ÅŸehitlerin gıbta edeceÄŸi kadar yüce ve yüksektir.”
